| DOCKAN | ŻAGLE | ENERGIA | KADŁUB | PRAKTYKA |
| HISTORIA | DRZEWCE | NAWIGACJA | KAMBUZ | PROJEKTY |
| ŻEGLUGA | TAKIELUNEK | WYPOSAŻENIE | KONSERWACJA | KONTAKT |
|
|
||||
|
ENERGIA
Zawartość tych stron nie zastąpi wiedzy z solidnych podręczników "elektrotechniki jachtowej" oraz "instalacji gazowych". Jest to tylko poradnik praktyka, w miarę swoich możliwości opisującego to co wydaje się ważne i starającego się wyjaśnić w taki sposób żeby zapobiec pytaniom zaczynającego się od słowa "dlaczego". Większości fotografii i rysunków pochodzi z s/y DOCKAN, a tekst jest rezultatem obserwacji dokonywanych podczas praktyki żeglarskiej oraz wykonywania bądź pomocy przy montażu instalacji jachtowych. Zdecydowałem się na publikowanie pracy podczas jej powstawania dlatego że zawartość informacyjna jest na tyle obszerna iż wypełnia lukę w polskojęzycznej literaturze dotyczącej instalacji elektrycznych oraz gazowych na małych jachtach żeglujących po morzu. Teksty, zdjęcia i ilustracji są nadal uzupełniane i poprawiane często zgodnie z życzeniami czytelników. |
||
|
Elektryczność
Instalacje elektryczne na jachtach zaczęto powszechnie zakładać w latach 70-tych i początkowo wzorowano się na rozwiązaniach samochodowych z powodu dostępu odpowiedniego osprzętu. Awarie i pożary wywołane eksploatacją w warunkach dużej wilgotności wraz z pełzaniem prądu oraz korozją wymusiły odmienne rozwiązania. Między innymi: używanie urządzeń bez "minusa" na obudowie, wysokiej jakości materiałów z podwójną izolacją, uszczelnianie każdego połączenia łącznika z przewodem oraz stosowanie znacznie większych przekrojów przewodów ze względu na odległości. Coraz powszechniejszy dostęp do odpowiednio izolowanych urządzeń zużywajacych minimalną ilość prądu - specjalnie produkowanych dla jachtów - umożliwia wykonanie i eksploatację stosunkowo niezawodnej instalacji elektrycznej, gdy będzie zaprojektowana ze zdrowym rozsądkiem i bez nadmiernych oszczędności, zgodnie z sugestiami zawartymi w przepisach oraz "dobrą praktyką". Gaz Wysoka zawartość energii i łatwość obslugi czyni z płynnego gazu LPG (mieszanina propanu z butanem) bardzo wygodne paliwo, które jest stosunkowo czyste porównując np. z naftą, ropą lub spirytusem. Prawdopodobne niebezpieczeństwa wynikające z używania gazu łatwo przewidzieć rozważając - co się stanie gdy zawiedzie wąż, zawór, uszczelka albo któreś z urządzeń - jeżeli nie zostaną one zrobione porządnie oraz zmontowane prawidłowo. Gdy z powodu oszczędności użyjemy nieodpowiedniego osprzętu lub zdecydujemy o używaniu najprostszego rozwiązania (butla, wąż i kuchenka), nie uzyskamy tego co najważniejsze, czyli "odporności na niedbałość człowieka". Wówczas mit o niebezpieczeństwie może się okazać nieprzesadzony, bowiem pod uwagę nie weźmiemy najważniejszych elementów czyli nonszalancji, niechlujstwa i niewłasciwej obsługi. |
|
Przepisy i źródła
W polskim piśmiennictwie żeglarskim brakuje kompetentnego opisu bezpiecznej instalacji gazowej na jachcie oraz podręcznika elektrotechniki jachtowej, tak że źródłem wiedzy najcześciej bywają artykuły w pismach żeglarskich oraz Polskie Normy lub podobne dokumenty, nie zawsze dotyczące żeglarstwa. Wiele pożytecznych informacji można również znaleźć w zagranicznych źródłach.
|
|
|
||||
| DOCKAN | ŻAGLE | ENERGIA | KADŁUB | PRAKTYKA |
| HISTORIA | DRZEWCE | NAWIGACJA | KAMBUZ | PROJEKTY |
| ŻEGLUGA | TAKIELUNEK | WYPOSAŻENIE | KONSERWACJA | KONTAKT |
|
|
||||
|
© Jerzy Sychut
Stockholm, 2008-10-01 |
|