Kadlub - s/y DOCKAN

DOCKAN	ŻAGLE	ENERGIA	KADŁUB	PRAKTYKA
HISTORIA	DRZEWCE	NAWIGACJA	KAMBUZ	PROJEKTY
ŻEGLUGA	TAKIELUNEK	WYPOSAŻENIE	KONSERWACJA	KONTAKT

KADŁUB

s/y DOCKAN jest kutrem o szpicgatowej formie kadłuba zbudowanego z desek łączonych na zakładkę metodą wywodzącą się z tradycji łodzi budowanych przez wikingów.

Długość kadłuba	7,00 m
Długość w linii wodnej	6,33 m
Szerokość	2,32 m
Wysokość masztu	11,20 m
Powierzchnia ożeglowania	22,86 m²
Wyporność	2 260 kg
Zanurzenie	131 cm

Arvid Laurin nazywał ten typ jachtu "entypskoster", lecz nazwa się nie przyjęła. Najczęściej używa się nazwy "Laurin-Koster". Gdyby ten typ jachtu był bardziej rozpowszechniony prawdopodobnie nazywano by go L-23, jako że jest prototypem jachtów o nazwach L-26, L-28 oraz L-32 (różniły się jedynie długością, a od połowy lat 40. również rodzajem pokładu), budowanych zarówno z drewna, jak i tworzyw sztucznych (głównie w Szwecji). Wiele drewnianych L-32 zbudowano w polskich stoczniach, niestety, wyłącznie na eksport.

Kadłub zbudowany jest z desek daglezji o grubości 20 mm i związanych z konstrukcją nitami miedzianymi co 12-16 cm.

Daglezja (jedlica zielona lub sosna kanadyjska) pochodzi z USA. Nazywana jest w swojej ojczyźnie Douglas fir Pseudotsuga menziesii - Pseudotsuga douglasii - Pseudotsuga taxifolia. Często używane są synonimy: Red fir, Douglas spruce oraz Oregon pine. W Europie występuje w parkach i ogrodach. Według polskich żródeł występuje również w lasach (?).

Jest gatunkiem drewna o właściwościach zbliżonych do modrzewia. W szkutnictwie używane do pokładów, rzadziej do masztów oraz bomów i bardzo rzadko do kadłubów.

Otwory nitów zaślepione są kołkami z daglezji. Ożebrowanie oraz wzmocnienia kadłuba wykonane są z jesionu i dębu. Wzdłużniki i pokładniki są zrobione z gatunku świerku o niewielkich przyrostach rocznych, a do szkieletu mahoniowej nadbudówki użyto dębu oraz brzozy. Mahoniowa zabudowa wnętrza wzmocniona jest szkieletem ze sklejki cedrowej, podobnym gatunkiem świerku oraz drewnem tekowym.

Pokład, maszt i bomy są również z daglezji. Nadbudówka oraz wnętrze wykonane są głównie z mahoniu honduraskiego, relingi i zwieńczenie nadbudówki oraz wejściówka z laminowanego lub litego drewna tekowego. Ster wykonany jest z teku zbrojonego prętami ze stali nierdzewnej.

Oryginalny ster dębowy był zbrojony prętami żelaznymi, które rdzewiejąc zniszczyły drewno od wewnątrz. Zauważyliśmy to, gdy ster pękł po silnym uderzeniu kilku fal od rufy. Wraz z oryginalnymi żaglami zdobi teraz schody w moim mieszkaniu.

Okucia wykonane są z brązu, mosiądzu lub stali nierdzewnej i tam, gdzie przechodzą przez pokład, są uszczelnione podkładkami z blachy ołowianej. Dzięki temu demontaż jest łatwy i nie ma przecieków. Balast z lanego żelaza waży 1100 kg i przymocowany jest do kadłuba siedmioma sworzniami o średnicy 18 mm ze stali nierdzewnej.

Podkładki z blachy ołowianej zasługują na specjalną uwagę, gdyż nie spotkaliśmy takiego rozwiązania w żadnym opisie "tajemnic szkutniczych" ani w praktyce.

Kipy szotowe często blokowały się o pokład gdyż prowadnice szyn były zbyt niskie. By podwyższyć szyny, podłożyliśmy paski ołowiane o grubości 2 mm, bo akurat walały się w kącie, a nam nie chciało się szukać innego materiału ani wiercić otworów w twardym materiale. Podczas montażu okazało się, że zapomnieliśmy podłożyć podkładki gumowej.

Po zdjęciu szyny ukazał się idealny odcisk drewna na ołowiu, z czego wywnioskowaliśmy, iż dodatkowych podkładek nie potrzeba. Okazało się, że blacha ołowiana doskonale uszczelnia, tak więc z czasem dorobiliśmy ołowiane podkładki pod inne okucia mocowane do pokładu.


DOCKAN	ŻAGLE	ENERGIA	KADŁUB	PRAKTYKA
HISTORIA	DRZEWCE	NAWIGACJA	KAMBUZ	PROJEKTY
ŻEGLUGA	TAKIELUNEK	WYPOSAŻENIE	KONSERWACJA	KONTAKT