1. ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. - Kodeks morski (Dz. U. z 1998 r. Nr 10, poz. 36 oraz z 2000 r. Nr 109, poz. 1156 i Nr 120, poz. 1268),
   
   
2. ustawa z dnia 1 grudnia 1961 r. - Przepisy wprowadzające kodeks morski (Dz. U. Nr 58, poz. 319),
   
   
3. rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 21 października 1932 r. o warunkach uprawnień do holowania statków w polskich portach morskich (Dz. U. Nr 91, poz. 783).
   
   

1. w art. 36:
   
   
   1. ust. 4 otrzymuje brzmienie:
      
      
      4. "Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określa minimalną i maksymalną szerokość pasa technicznego i ochronnego oraz sposób wyznaczania ich granic, kierując się uwarunkowaniami lokalnymi, rzeźbą terenu, formą jego zabudowy oraz uwzględniając oddziaływanie żywiołu morskiego na brzeg morski.",
         
         
   2. dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
      
      
      5. "Dyrektor właściwego urzędu morskiego, w drodze zarządzenia, określa:
         
         
      1. granice pasa technicznego, po uprzednim zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin, a na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej - po zasięgnięciu opinii tych jednostek oraz wyznacza granice pasa technicznego w terenie,
         
         
      2. granice pasa ochronnego w uzgodnieniu z właściwym wojewodą i właściwymi radami gmin, a na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej - po zasięgnięciu opinii tych jednostek oraz wyznacza granice pasa ochronnego.";
         
         

2. w art. 42 w ust. 2 w pkt 13 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 14 w brzmieniu:
   
   
   14. "nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia w trybie przewidzianym w przepisach o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.";
       
       
3. po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu:
   
   
   1. "Art. 42a. 1. Kapitan portu może, na wniosek wierzyciela, zatrzymać tymczasowo na czas nieprzekraczający 72 godzin, z wyłączeniem dni uznanych ustawowo za wolne od pracy:
      
      
      1. statek w celu zabezpieczenia roszczenia należnego od statku z tytułu opłat portowych, szkód wyrządzonych w urządzeniach portowych, dokach lub drogach żeglugowych oraz z tytułu zanieczyszczenia środowiska,
         
         
      2. wydobyty wrak i inne przedmioty, które utrudniały żeglugę, w celu zabezpieczenia roszczenia z tytułu ich usunięcia.
         
         
   2. Tymczasowe zatrzymanie traci moc w razie złożenia odpowiedniego zabezpieczenia lub w razie dokonania zajęcia na podstawie właściwych przepisów.
      
      
   3. Wierzyciel, o którym mowa w ust. 1, odpowiada za wszelkie szkody wynikłe wskutek nieuzasadnionego zatrzymania. Roszczenie z tego tytułu przedawnia się z upływem roku od dnia jego powstania.";
      
      
4. w art. 56 po pkt 13 dodaje się przecinek oraz dodaje się pkt 14-18 w brzmieniu:
   
   

   14. "wykracza przeciwko przepisom o prowadzeniu i przechowywaniu na statku dokumentów,
       
       
   15. wykracza przeciwko przepisom o okazywaniu bądź podnoszeniu bandery,
       
       
   16. wykracza przeciwko obowiązkowi przedstawiania statku do pomiaru,
       
       
   17. wykracza przeciwko obowiązkowi zgłoszenia statku lub okoliczności podlegającej wpisowi do rejestru okrętowego albo do rejestracji w urzędzie morskim,
       
       
   18. wykracza przeciwko obowiązkowi umieszczania na statku oznaczenia nazwy i portu macierzystego".

1. stosowania przepisów ustawy - Kodeks morski do stosunków prawnych powstałych przed dniem jego wejścia w życie,
   
   
2. przedawnienia roszczeń - stosuje się odpowiednio art. XXVI i XXXV Przepisów wprowadzających kodeks cywilny.